Neural theraphy (nöral terapi ) 1920’lerde Alman iki hekim kardeşin Ferdinand ve Walter HUNEKE’nin dikkatlerini çeken bir olayla başlamıştır.

Her iki hekim migrenini bir türlü geçiremedikleri kızkardeşlerine romatizmal hastalıklar için önerilen bir ilaç kompozisyonunu damardan uyguladıklarında kız kardeşlerinin daha ilaç bitmeden ani olarak ağrısının geçtiğini, neşeli ve mutlu bir hale geldiğini gözlemlemişler.Bu durumu araştırdıklarında yanlışlıkla damardan değil kalçadan uygulama için olan preparat formunu enjektöre çektiklerini, bu formun damardan olandan farklı olarak procain içerdiğini fark etmişler.İlaç daha emilmeden olan iyileşmenin ise ilacın damarı çevreleyen sinir ağına olan etkisinden olduğunu keşfetmişlerdir.Huneke kardeşler nöral terapinin temelini atarken basit hata ve tesadüflerin olumlu sonuçlarını geliştirmişlerdir.3 yıllık çalışma deneylerini “Lokal Anesteziklerin Alışılmış Uzaktan Etkileri” adı altında tıp dünyasına sunmuşlardır.

1940 yılında Dr.F.Huneke sağ omzunda bir türlü geçmeyen ağrı ve hareket kısıtlılığı olan hastasını omuz bölgesine uyguladığı tedavi ile iyileştirememiştir.Ancak aynı hasta kısa süre sonra hasta çocuklukta geçirdiği sol ayağındaki kemik iltihabı yarasının tekrar ağrıdığını belirterek başvurmuştur. F.Huneke bu bölgeye procain uygulaması sırasında tam tersi taraf omzunun anında geçtiğine şahit olmuştur.Bu durum “flash etki-yıldırım etkisi” olarak tanımlanmaktadır.F.Huneke bundan sonra nöral terapinin babası olarak kabul görmüş ve bozucu alan uygulaması nöral terapide yerini almıştır.

1925 yılında Alman fizyolog Von Hering nörovegetatif sisteminin geleceğin tıbbının en önemli öğelerinden olacağını ifade etmiştir.Yıllar içinde de Huneke tedavi yöntemlerinin bilimsel açıklamaları tıp dünyasında yerini almış ve Von Hering’in öngörüsü gerçekleşmiştir.Viyana’da bir grup araştırmacı {Prof Dr. F.Hopfer önderliğinde Prof.Harrer, Prof. Fleischacker, Prof.Kellner ve Prof.Pischinger} hastalık oluşumunun temel vegatatif sistemden kaynaklandığını ve hücre-çevresel sistem (cell environment system) etkileşimini ispatlamışlardır. Ricker’in hastalanmada dış uyaranların hücrede önce sempatik sinir sonlanmalarında frekans ve amplitüd değişikliği yağtığı teorisi Nöral trapi Akademisinin klinik deney ve gözlemleri ile yıllar öncesinde ortaya konmuş ancak demir perdenin yıkılması ile bilgiler genel paylaşıma açılmıştır.

Bu teori yakın zamanlarda Prof.Pischinger ve Prof.Heine tarafından geliştirilmiş ve “Temel sistem-Matriks-teorisi” olarak adlandırılmıştır.Nöral terapi günümüzde başta Avrupa ülkeleri olmak üzere ağrı ile uğraşan hekimlerin ilk tedavi tercihi olarak yaygın kullanılmaktadır.Nöral terapi enstitüsünün yılda iki defa yapılan eğitim programları yanı sıra İsviçre Bern Tıp Fakültesinde Dr.Lorenz Fischer yönetiminde Nöral Terapi kürsüsü çalışmalarına devam etmektedir. Ülkemizde de bu tedavinin yaygınlaşması ve daha çok hastanın sağlığına kavuşması dileğiyle..